Również w społeczeństwach socjalistycznych w sferze war­tości naczelnych zawartych w panującej ideologii mieści się pra­ca. Upowszechiniane w środkach masowego przekazu wzory oso­bowe najczęściej dotyczą ludzi całkowicie zaabsorbowanych swo­imi zadania’mi zawodowymi, żyjących sprawami zakładu pracy, chętnie poświęcających swój czas prywatny na przedłużenie po­bytu w zakładzie pracy, niekoniecznie za dodatkową opłatą. Po­zytywny wzór osobowy to wizerunek człowieka zajętego, zaab­sorbowanego realizacją zadań planowych; to wizerunek człowie­ka, który pracy podporządkował swoje życie. W tych propa­gowanych wzorach osobowych znajduje się miejsce również dla wypoczynku, ale z reguły czas wolny przedstawia się w jego funkcji instrumentalnej, jako czynnik niezbędny do regenera­cji sił zużywanych w czasie pracy. W sferze owych wartości pro­pagowanych akcentuje się iunctum między solidną, dobrze wy­konaną pracą a zasłużonym wypoczynkiem po pracy.