Wreszcie w obrębie trzeciego układu znalazłyby się te sytuacja społeczne, które wiążą się z ponadlokainymi środkami masowego przekazu. Chodzi tu więc o uczestnictwo w anonimowej, rozrzuconej w przestrzeni rzeszy odbiorców identycznych treści w .dentycznym (radio i telewizja) lub niemal identycznym (prasa) czasie.Można by wyróżnić także czwarty układ czasu wolnego, mieszczący w sobie te sytuacje społeczne, które wiążą się z wykorzystywaniem czasu wolnego poza miejscem stałego zamieszkania (domy wczasowe, podmiejskie ośrodki wypoczynkowe itp.). Jednak analiza gospodarowania czasem w czwartym układzie wyfkracza poza ramy nakreślone dla niniejszego studium. Dlatego też w części diagnostycznej niniejszej książki podjęta zostanie próba porównawczej analizy empirycznych danych w „rzęch wcześniej wyróżnionych układach czasu wolnego.
