Stan taki może być determinowany typem wybranej kariery zawodowej, stosunkami rodzinnymi, sytuacją ekonomiczną, ale także — brakiem umiejętności wyboru; ucieczką w sferę obowiązków przed (stresującym dylematem samodzielnego wypełniania sobie czasu wólnego. Ten ostatni przypadek wiąże się — jak już sygnalizowano wc,ześniej — z traktowaniem czasu wolnego w kategoriach mniej lub bardziej uświadomionej winy, z inercją zrutynizowanego rytmu życia itp. Z punktu widzenia całościowo rozumianej polityki społecznej problem polega zatem nie tylko na podjęciu wysiłków w kierunku rozszerzenia realnego pola wyboru zajęć w budżecie czasu. Niemniej ważne jest również stworzenie warunków przełamujących stereotypy czasu wolnego, postrzegane przez ludzi jako jedynie możliwe do realizacji, kształtowanie umiejętności wyboru już we wczesnych fazach socjalizacji, kształtowanie motywacji w kierunku panowania nad własnym czasem i wydatkowania go na te cele, które służą rozwojowi możliwości tkwiących w każdym człowieku.
