Członkowie takich środowisk przejawiają silną konwer­gencję życia zawodowego i pozazawodowego [. . .] Członkowie środowisk zawodowych nie tylko dobierają swoich przyjaciół i znajomych spośród tych, którzy wykonują tę samą pracę, ale także często rozmawiają o swojej pracy poza czasem- pracy, za­głębiają się w lektury związane z pracą, uprawiają — związane z pracą — hobby oraz należą do klubów czy stowarzyszeń zwią­zanych z pracą. [. . .] Członkowie środowisk zawodowych — stwierdza dalej ten sam autor — czerpią autoteliczną satysfak­cję z ich pracy i postrzegają ją jako działalność, w ramach któ­rej mogą oni angażować swoje siły twórcze, odpowiedzialność inteligencję. Ludzie, którzy postrzegają swoją pracę w ten spo­sób, mają Skłonność do przenoszenia w życie pozazawodowe za­jęć, zainteresowań i związików wiążących się z pracą; .na ogół nie wznoszą bariery między pracą a żyoiem pozazawodowym, jak czynią to niektórzy robotnicy” .