Pierwsza orientacja wiąże się z działa­niami na rzecz stopniowej eliminacji ubóstwa. W ramach drugiej orientacji podejmowane są działania Zmierzające do maksyma­lizacji dobrobytu. Trzecia wreszcie orientacja wiąże się z dzia­łaniami zmierzającymi do stopniowego wzrostu egałitaryzacji w różnych, społecznie istotnych wymiarach .Drugi rodzaj rozumienia funlkcji polityki społecznej ma zna­cznie szerszy zakres. W tym przypadku myśli się na ogół kate­goriami makrospołecznymi (co — rzecz jasna — nie wyklucza działań w mikroskali). Politykę społeczną osadza się w kon­tekście wielkich procesów społecznych obejmujących bądź całe społeczeństwo, bądź też podstawowe człony jego 'struktury. Dobrą ilustracją tego stanowiska jest koncepcja A. Rajkiewicza, który pisze: „polityka społeczna i planowanie społeczne obejmują wa­żne dziedziny zaspokajania potrzeb ludzkich, związane z takimi elementami socjalistycznego systemu wartości, jak ciągłość ist­nienia, rozwój i uszanowanie osobowości, prawo do nauki, pra­wo do pracy odpowiadającej kwalifikacjom i uzdolnieniom, pra­wo do ochrony zdrowia, zabezpieczenia społecznego, niwelowania niezawinionych różnic społecznych, osiągania zasłużonych saty­sfakcji materialnych, moralnych, sprawiedliwego uznania za wy­siłek czy poczucie bezpieczeństwa.