Szczególnie silnie zarysowało się owo makrospołeczne podej­ście w pracach socjologów radzieckich i bułgarskich. Wynika to jak się wydaje — z faktu, iż w tych właśnie krajach naj­szybciej powiązano wyniki badań budżetu czasu z kwestiami planowania społecznego w skali całego społeczeństwa.Ze względów metodologicznych odróżnia się w tytm podej­ściu budżet czasu od bilansu c z a is u. Na przykład W. D. Patruszew określa budżet czasu jako „dystrybucję wy­datków czasu na różne zajęcia wykonywane przez przeciętną jednostkę w pewnej przebadanej populacji w ciągu doiby lu!b jakiegoś innego odcinka czasu. Zagregowany bilans czasu odnosi się do dystrybucji ogólnej ilości czasu wydat­kowanego na wszystkie zajęcia wykonywane przez wszystkie grupy danej populacji [. . .] na określonym obszarze (miasto, re­gion, naród)”. Ten sam autor pisze dalej, że „rozkład wydat­ków czasu w przeliczeniu .na jednego człowieka charakteryzuje sposób życia różnych grup, a także pokazuje, jak ów sposób ży­cia jest determinowany przez warunki życia, społeczno-ekono­miczne zmiany zachodzące w społeczeństwie itp.