Teoretyczna analiza tych zagadnień jest sama w sobie in­teresująca, jednak w niniejszej pracy ma ona posłużyć jako punkt wyjścia do rozpatrzenia mechanizmów kształtujących wzajemne związiki między potrzebami człowieka a realizowa­nymi przez niego wzorami wydatkowania czasu.Dzisiaj wielu socjologów skłonnych jest określać współcze­sną cywilizację przemysłową mianeta cywilizacji podporządko­wanej zegarowi. W tej metaforze kryje się przekonanie, iż od początków rewolucji przemysłowej czas stał się jednym z waż­nych Składników organizacji życia społecznego. Dość wcześnie uprzytomniono sobie, że kluczem do sukcesów produkcyjnych .jest właściwe zagospodarowanie czasu pracy robotnika. W miarę postępu industrializacji i wiążącej się z nią urbanizacji życia społecznego zarysowała się więc tendencja do przywiązywania coraz większego znaczenia do czasu, a ściślej — do postrzegania czasu w kategoriach niezmiernie istotnej wartości.