Po fazie po­wojennej rekonstrukcji i po etapie budowania ekonomicznych podstaw dalszego rozwoju wchodzimy stopniowo w fazę roztooju kullturalno-socjalnego (by użyć określenia zaproponowanego przez A. Sicińskiego). Jedną z zasadniczych kwestii będzie m.in. i to, jakie będą dominować style życia, jak ukształtują się po­trzeby wypoczynkowe ludności, w jakim kierunku pójdą prze­miany we wzorach wykorzystywania -czasu.W interesie państwa leży stworzenie takich warunków życia, w ramach których możliwe byłoby .zaspokajanie potrzeb intelek­tualnych, estetycznych i ludycznych człowieka, zaś z drugiej .strony — zredukowanie apatii społecznej, eliminowanie sytuacji, które określa się mianem „patogennych”, wykorzystanie tych walorów czasu wolnego, które sprzyjają wzrostowi kultury pra­cy i kultury życia codziennego i wreszcie — co równie ważne rozwinięcie tych funkcji wypoczynku, które szybciej i sku­teczniej usuwają lufo obniżają negatywne skutki zdrowotne pra­cy i które — ogólniej – przyczyniają się do poprawy zdrowot­ności społeczeństwa.