Wszystkie zarysowane tutaj kwestie już obecnie stają przed polityką społeczną, ale można oczekiwać, że szczególnej ostrości nabiorą w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych.Uprawianie racjonalnej polityki społecznej poprzedzone jed­nak być musi możliwie wszechstronnymi studiami diagnostycz­nymi (opisującymi rzeczywistość społeczną, którą pragnie się zmienić), a także rozwojem teorii (za pomocą której wyjaśnić rrtóna mechnizmy kształtujące’ ową rzeczywistość). Nie jest to sprawa nowa, ale ciągle jeszcze ma ona raczej charakter propo­zycji niż powszechnie stosowanej reguły postępowania.Prawdopodobnie, przynajmniej w obrębie problematyki gos­podarowania czasem, stan taki wynika z niedorozwoju teorii, zdórnimówanej przez emipiryzm, nie wykraczający poza proste rejestrowanie faktów. W przeważającej więc części badań punk­tem wyjścia jest jednostkowy budżet czasu, zaś punktem dojścia średni budżet czasu określonej populacji.