Na osłabienie tempa wzrostu produkcji przemysłowej wpływało jej i niedostosowanie strukturalne do wymogów rynku zagranicznego: mało atrakcyjna oferta materiało- i energochłonna. Dynamikę rozwoju gospodarczego determinuje przede wszystkim popyt krajowy. Wzrósł wprawdzie eksport na rynki krajów rozwiniętych, ale tylko ze względu na konkurencyjne ceny, niższe od światowych, co wpłynęło negatywnie na  opłacalność transakcji. Znaczna część podmiotów gospodarczych nie : uczestniczy w eksporcie ze względu na brak aktywności marketingowej niedostateczną znajomość rynków zagranicznych, jak również ze względu na trudności w uzyskaniu gwarancji i poręczeń kredytowych. Mimo działań restrukturyzacyjnych w bardzo trudnej sytuacji znajduje się górnictwo węgla kamiennego i hutnictwo. Dotychczasowe przedsięwzięcia przyniosły efekt nieadekwatny do skali koniecznych zmian. W latach 1990-1997 ograniczano wydobycie węgla kamiennego o 40 min ton. Z branży odeszło prawie 170 tys. osób na ogólną liczbę 420 tys. zatrudnionych przed okresem transformacji. Górnictwo, mimo że zwiększyło wydajność pracy o 53%, nie zdołało osiągnąć rentowności, jest najbardziej deficytową gałęzią gospodarki. Spółki węglowe znajdują się na liście największych dłużników wobec budżetu państwa, ZUS i dostawców. Cały dochód ze sprzedaży węgla przeznaczają na wynagrodzenia załóg.